Techniki laparoskopowego leczenia schorzeń układu moczowo-płciowego w Klinicznym Oddziale Urologii i Urologii Onkologicznej

Urologia, będąc jedną z gałęzi Chirurgii zajmującą się leczeniem, głównie operacyjnym, chorób układu moczowo-płciowego długo pozostawała w cieniu swojej „starszej siostry” oferując pacjentom możliwość leczenia jedynie za pomocą zabiegów otwartych.

Zmiana myślenia i postęp w dziedzinie budowy sprzętu pozwoliły Urologom od ponad 30 lat leczyć chorych z dostępu przez naturalne otwory ciała lub penetrować jamę brzuszną i przestrzeń zaotrzewnową przez niewielkie nacięcia. Postępowanie to jest równie skuteczne (w stosunku do zabiegów otwartych) przy leczeniu chorób nowotworowych, gdzie liczy się radykalność przeprowadzanego zabiegu oraz zachowanie czystości onkologicznej. Wyniki przeżycia wolnego od choroby nowotworowej oraz przeżycia całkowitego nie różnią się tutaj, a jedynym kryterium jest umiejętne przeprowadzenie zabiegu, co w głównej mierze zależy od umiejętności operatora i doświadczenia danego ośrodka.

W naszym Oddziale postanowiliśmy rozszerzyć nasze armamentarium o zabiegi laparoskopowe. Początkowo szkolenie lekarzy odbywało się na specjalnie zorganizowanych kursach operacji na zwierzętach. Kolejnym etapem było zbieranie doświadczeń innych ośrodków poprzez udział w wielu konferencjach, transmisjach „na żywo” i wielogodzinne śledzenie cyfrowych zapisów operacji z najlepszych światowych ośrodków.

Zabiegi laparoskopowe w tutejszym Oddziale rozpoczęliśmy od varicocoelectomi z powodu żylaków powrózka nasiennego. Dostęp do nerki uzyskaliśmy operując objawowe torbiele nerek. Następnie przyszedł czas na duże złogi moczowodowe (tzw. „impact stones”), skazane na niepowodzenie usunięcia innymi technikami małoinwazyjnymi, dla których alternatywą były jedynie operacje otwarte.

W 2009 roku w tutejszym Oddziale usunięto marską nerkę prawą u młodej pacjentki przygotowywanej do przeszczepu z powodu skrajnej niewydolności nerek własnych. 

Zaś we wrześniu 2010 roku wykonano dwie laparoskopowe nefrektomie radykalne (ze wskazań onkologicznych).

Od tego czasu nastąpił szybki rozwój technik laparoskopowych w leczeniu wielu schorzeń układu moczowego.

Przeprowadzamy następujące operacje małoinwazyjne z dostępu laparoskopowego (przez jamę otrzewnową) oraz za- i przedotrzewnowego:

1. laparoskopowa nefrektomia - usunięcie nerki z powodu:

a. guza (nawet guzy średnicy 10cm)

b. marskości nerki

c. niewydolności nerki na tle skrajnego wodonercza

d. nieczynne nerki pacjenta przygotowywanego do przeszczepu – ze wskazań transplantologicznych

2. laparoskopowa tumorektomia (NSS) – resekcja guza nerki bez usuwania całej nerki

3. retroperitoneoskopowa nefrektomia – wskazania jak w punkcie pierwszym – dostęp zaotrzewnowy do nerki wykorzystujemy zwłaszcza u pacjentów, którzy przebyli rozległe otwarte operacje jamy brzusznej

4. retroperitoneoskopowa tumorektomia (NSS)

5. laparoskopowa marsupializacja objawowych torbieli nerek

6. retroperitoneoskopowa marsupializacja objawowych torbieli nerek

7. laparoskopowa pieloplastyka sposobem Hynes-Anderson lub sposobem Y-V, czyli Foleya – operacje służą korekcji najczęściej występującej wady dróg moczowych, tj. zwężenia podmiedniczkowego moczowodu powodującego wodonercze

8. laparoskopowa pielolitotomia, tj. usunięcie złogu z miedniczki nerkowej

9. laparoskopowa adrenalektomia, czyli usunięcie nadnercza

a. z powodu gruczolaka – czynnego i nieczynnego hormonalnie

b. z powodu nowotworu złośliwego

10. laparoskopowa ureterolitotomia, czyli usunięcie złogu z moczowodu

11. retroperitoneoskopowa ureterolitotomia

12. laparoskopowa cystoprostektomia z limfadenektomią miedniczną, czyli usunięcie pęcherza moczowego wraz z prostatą, pęcherzykami nasiennymi oraz węzłami chłonnymi miednicy mniejszej z powodu naciekającego raka pęcherza moczowego

13. laparoskopowa i przedotrzewnowa prostatektomia, tj. usunięcie prostaty wraz z pęcherzykami nasiennymi oraz węzłami chłonnymi miednicy mniejszej z powodu raka gruczołu krokowego

14. laparoskopowa varicocoelectomia, czyli operacja żylaków powrózka nasiennego

W miarę nabierania doświadczenia zaczęliśmy operować laparoskopowo także tych chorych, którzy wcześniej przebyli otwarte zabiegi w obrębie jamy brzusznej.

Dokładny wgląd w pole operacyjne (w tym w przestrzeń załonową) okiem kamery, precyzyjne preparowanie małych struktur anatomicznych, szybkie uruchamianie pacjenta w okresie pooperacyjnym, a w końcu małe rany po zabiegu, pozwalające ograniczać wykorzystanie środków przeciwbólowych stanowią dużą zaletę tego typu procedur.

Urolodzy Rzeszów Sp. z o.o.


powered by Edito CMS Kliniczny Szpital Wojewódzki Nr 1 im. Fryderyka Chopina w Rzeszowie projekt i realizacja: ideo