Definicje i metody obliczeń

Wskaźniki struktury określają udział wyodrębnionej według pewnego kryterium grupy w odpowiednio zdefiniowanej populacji.


Surowy wskaźnik zachorowalności/umieralności określa liczbę zachorowań/zgonów przypadających na 100 000 osób w danej populacji i jest obliczany według wzoru:

gdzie:

k – liczba zachorowań/zgonów w badanej populacji,
p – liczba ludności w badanej populacji.
Standaryzowany wskaźnik zachorowalności/umieralności – standaryzowany metodą bezpośrednią względem wieku, określa liczbę zachorowań/zgonów przypadających na 100 000 osób w danej populacji, gdyby struktura wiekowa obserwowanej populacji była zgodna ze strukturą populacji przyjętej jako standard. W tym opracowaniu taką rolę pełni standardowa populacja świata. Wskaźnik jest obliczany według wzoru:

gdzie:

N – liczba 5-cio letnich grup wiekowych (dla populacji młodych – 7, dla wieku średniego – 6 , dla populacji starszych – 5),
ki – liczba zachorowań/zgonów w i-tej grupie wiekowej badanej populacji,
pi – liczebność populacji w i-tej grupie wiekowej,
wi – waga przypisana i-tej grupie wieku wynikająca z rozkładu populacji standardowej świata.

Ryzyko skumulowane – wyraża prawdopodobieństwo zachorowania/zgonu na dany nowotwór w określonym przedziale wiekowym, jeżeli nie nastąpi wcześniej zgon z powodu innej przyczyny. W tym opracowania ustalonym jest przedział 0 – 74 lat. Ryzyko skumulowane obliczane jest według wzoru:

gdzie:

M – liczba 5-cio letnich grup wiekowych - 15,
ki – liczba zachorowań/zgonów w i-tej grupie wiekowej badanej populacji,
pi – liczebność populacji w i-tej grupie wiekowej,
ti – liczba roczników urodzeniowych w i-tej grupie wiekowej.


Kliniczny Szpital Wojewódzki Nr 1 im. Fryderyka Chopina w Rzeszowie