Karta praw pacjenta

Prawo Pacjenta do świadczeń zdrowotnych

§1.

  1. Pacjent ma prawo do ochrony zdrowia.
  2. Pacjent ma prawo do świadczeń zdrowotnych odpowiadających wymaganiom aktualnej wiedzy medycznej.
  3. Pacjent ma prawo, w sytuacji ograniczonych możliwości udzielenia odpowiednich świadczeń zdrowotnych, do przejrzystej, obiektywnej, opartej na kryteriach medycznych, procedury ustalającej kolejność dostępu do tych świadczeń.
  4. Pacjent ma prawo żądać, aby udzielający mu świadczeń zdrowotnych:
  5. lekarz zasięgnął opinii innego lekarza lub zwołał konsylium lekarskie;
  6. pielęgniarka (położna) zasięgnęła opinii innej pielęgniarki (położnej).
  7. Lekarz/pielęgniarka może odmówić zwołania konsylium lekarskiego lub zasięgnięcia opinii innego lekarza/pielęgniarki, jeżeli uzna żądanie pacjenta za bezzasadne.
  8. Żądanie pacjenta oraz jego odmowę odnotowuje się w dokumentacji medycznej.

§2.

  1. Pacjent ma prawo do natychmiastowego udzielenia świadczeń zdrowotnych ze względu na zagrożenie zdrowia lub życia.
  2. W przypadku porodu pacjentka ma prawo do uzyskania świadczeń zdrowotnych związanych z porodem.

§3.

Pacjent ma prawo do świadczeń zdrowotnych udzielanych z należytą starannością przez podmioty udzielające świadczeń zdrowotnych w warunkach odpowiadających określonym w odrębnych przepisach wymaganiom fachowym i sanitarnym. Przy udzielaniu świadczeń zdrowotnych osoby wykonujące zawód medyczny kierują się zasadami etyki zawodowej określonymi przez właściwe samorządy zawodów medycznych.

Prawo pacjenta do informacji

§4.

  1. Pacjent ma prawo do informacji o swoim stanie zdrowia.
  2. Pacjent, w tym małoletni, który ukończył 16 lat lub jego ustawowy przedstawiciel mają prawo do uzyskania od lekarza przystępnej informacji o stanie zdrowia pacjenta, rozpoznaniu, proponowanych oraz możliwych metodach diagnostycznych i leczniczych, dających się przewidzieć następstwach ich zastosowania albo zaniechania, wynikach leczenia oraz rokowaniu.
  3. Pacjent lub jego ustawowy przedstawiciel mają prawo do wyrażenia zgody na udzielenie informacji wymienionych w ust. 2 innym osobom.
  4. Pacjent ma prawo żądać, aby lekarz nie udzielił mu informacji, o której mowa w ust. 2.
  5. Po uzyskaniu informacji, o których mowa w ust. 2, pacjent ma prawo przedstawić lekarzowi swoje zdanie w tym zakresie.
  6. W sytuacjach wyjątkowych, jeżeli rokowanie jest niepomyślne dla pacjenta, lekarz może ograniczyć informację o stanie zdrowia i o rokowaniu, jeżeli według oceny lekarza przemawia za tym dobro pacjenta. W takich przypadkach lekarz informuje przedstawiciela ustawowego pacjenta lub osobę upoważnioną przez pacjenta. Pacjent ma jednak prawo żądać, aby lekarz udzielił mu informacji w pełnym zakresie.
  7. Pacjent małoletni, który nie ukończył 16 lat, ma prawo do uzyskania od lekarza informacji, o których mowa w ust. 2, w zakresie i formie potrzebnej do prawidłowego przebiegu procesu diagnostycznego lub terapeutycznego.
  8. Pacjent, w tym małoletni, który ukończył 16 lat lub jego ustawowy przedstawiciel mają prawo do uzyskania od pielęgniarki, położnej przystępnej informacji o jego pielęgnacji i zabiegach pielęgniarskich.

§5.

Lekarz może nie podjąć lub odstąpić od leczenia pacjenta, jeżeli istnieją poważne ku temu powody, po uzyskaniu zgody swojego przełożonego. W takim przypadku pacjent, jego przedstawiciel ustawowy lub opiekun faktyczny mają prawo do dostatecznie wczesnej informacji o zamiarze odstąpienia przez lekarza od leczenia pacjenta i wskazania przez tego lekarza możliwości uzyskania świadczenia zdrowotnego u innego lekarza lub podmiotu udzielającego świadczeń zdrowotnych.

§6.

  1. Pacjent ma prawo do informacji o prawach pacjenta. Szpital udostępnia tę informację w formie pisemnej, poprzez umieszczenie jej w swoim lokalu, w miejscach ogólnodostępnych.
  2. W przypadku pacjenta nie mogącego się poruszać informację o prawach pacjenta udostępnia się w sposób umożliwiający zapoznanie się z nią w pomieszczeniu, w którym pacjent przebywa.

§7.

Pacjent ma prawo do informacji o rodzaju i zakresie świadczeń zdrowotnych udzielanych przez Szpital, w tym o profilaktycznych programach zdrowotnych finansowanych ze środków publicznych, realizowanych w Szpitalu w sposób określony w §6.

Prawo do zgłaszania działań niepożądanych produktów leczniczych

Pacjent lub jego przedstawiciel ustawowy, lub opiekun faktyczny ma prawo zgłaszania osobom wykonującym zawód medyczny, Prezesowi Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych lub podmiotowi odpowiedzialnemu za wprowadzenie produktu leczniczego do obrotu działania niepożądanego produktu leczniczego

Prawo pacjenta do tajemnicy informacji z nim związanych

§8.

Pacjent ma prawo do zachowania w tajemnicy przez osoby wykonujące zawód medyczny, w tym udzielające mu świadczeń zdrowotnych, informacji z nim związanych, a uzyskanych w związku z wykonywaniem zawodu medycznego.

§9.

  1. Osoby wykonujące zawód medyczny są obowiązane zachować w tajemnicy informacje związane z pacjentem, w szczególności ze stanem zdrowia pacjenta.
  2. Obowiązku zachowania tajemnicy nie stosuje się, w przypadku gdy:
  3. tak stanowią przepisy odrębnych ustaw;
  4. zachowanie tajemnicy może stanowić niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia pacjenta lub innych osób;
  5. pacjent lub jego przedstawiciel ustawowy wyraża zgodę na ujawnienie tajemnicy;
  6. zachodzi potrzeba przekazania niezbędnych informacji o pacjencie związanych
    z udzielaniem świadczeń zdrowotnych innym osobom wykonującym zawód medyczny, uczestniczącym w udzielaniu tych świadczeń.
  7. Osoby wykonujące zawód medyczny, udzielające świadczeń zdrowotnych są związane tajemnicą również po śmierci pacjenta.

Prawo pacjenta do wyrażenia zgody na udzielenie świadczeń zdrowotnych

§10.

Pacjent ma prawo do wyrażenia zgody na udzielenie określonych świadczeń zdrowotnych lub odmowy takiej zgody, po uzyskaniu informacji w zakresie określonym w §4.

§11.

  1. Pacjent, w tym małoletni, który ukończył 16 lat, ma prawo do wyrażenia zgody na przeprowadzenie badania lub udzielenie innych świadczeń zdrowotnych przez lekarza.
  2. Przedstawiciel ustawowy pacjenta małoletniego, całkowicie ubezwłasnowolnionego lub niezdolnego do świadomego wyrażenia zgody, ma prawo do wyrażenia zgody, o której mowa w ust. 1. W przypadku braku przedstawiciela ustawowego prawo to, w odniesieniu do badania, może wykonać opiekun faktyczny.
  3. Pacjent małoletni, który ukończył 16 lat, osoba ubezwłasnowolniona albo pacjent chory psychicznie lub upośledzony umysłowo, lecz dysponujący dostatecznym rozeznaniem, ma prawo do wyrażenia sprzeciwu co do udzielenia świadczenia zdrowotnego, pomimo zgody przedstawiciela ustawowego lub opiekuna faktycznego. W takim przypadku wymagane jest zezwolenie sądu opiekuńczego.
  4. Zgoda oraz sprzeciw, o których mowa w ust. 1-3, mogą być wyrażone ustnie albo poprzez takie zachowanie osób wymienionych w tych przepisach, które w sposób nie budzący wątpliwości wskazuje na wolę poddania się proponowanym przez lekarza czynnościom albo brak takiej woli.

§12.

W przypadku zabiegu operacyjnego albo zastosowania metody leczenia lub diagnostyki stwarzających podwyższone ryzyko dla pacjenta, zgodę wyraża się w formie pisemnej.

§13.

W przypadkach określonych odrębnymi przepisami badania lub określone świadczenia zdrowotne mogą być przeprowadzone przez lekarza bez zgody pacjenta i mimo jego sprzeciwu (art. 33 i 34 ustawy z dnia 5.12.1996r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty (Dz. U. z 2021 r. poz. 159.)

Prawo do poszanowania intymności i godności pacjenta

§14.

  1. Pacjent ma prawo do poszanowania intymności i godności, w szczególności w czasie udzielania mu świadczeń zdrowotnych.
  2. Prawo do poszanowania godności obejmuje także prawo do umierania w spokoju
    i godności. Pacjent znajdujący się w stanie terminalnym ma prawo do świadczeń zdrowotnych zapewniających łagodzenie bólu i innych cierpień.

§15.

  1. Przy udzielaniu świadczeń zdrowotnych może być obecna osoba bliska.
  2. Osoba wykonująca zawód medyczny udzielająca świadczeń zdrowotnych pacjentowi może odmówić obecności osoby bliskiej przy udzielaniu świadczeń zdrowotnych,
    w przypadku istnienia prawdopodobieństwa wystąpienia zagrożenia epidemicznego lub ze względu na bezpieczeństwo zdrowotne pacjenta. Odmowę odnotowuje się w dokumentacji medycznej.

§16.

  1. Osoba wykonująca zawód medyczny ma obowiązek postępować w sposób zapewniający poszanowanie intymności i godności pacjenta.
  2. Osoby wykonujące zawód medyczny, inne niż udzielające świadczeń zdrowotnych, uczestniczą przy udzielaniu tych świadczeń tylko wtedy, gdy jest to niezbędne ze względu na rodzaj świadczenia. Uczestnictwo, a także obecność innych osób wymaga zgody pacjenta, a w przypadku pacjenta małoletniego, całkowicie ubezwłasnowolnionego lub niezdolnego do świadomego wyrażenia zgody, jego przedstawiciela ustawowego, i osoby wykonującej zawód medyczny, udzielającej świadczenia zdrowotnego.

Prawo pacjenta do dokumentacji medycznej

§17.

Pacjent ma prawo do dostępu do dokumentacji medycznej dotyczącej jego stanu zdrowia oraz udzielonych mu świadczeń zdrowotnych.

§18.

  1. Szpital prowadzi, przechowuje i udostępnia dokumentację medyczną oraz zapewnia ochronę danych zawartych w tej dokumentacji.
  2. Lekarze, pielęgniarki i położne są uprawnieni do uzyskiwania i przetwarzania danych zawartych w dokumentacji medycznej.
  3. Dokumentacja medyczna zawiera co najmniej dane określone w ustawie z dn. 6.11.2008r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta (Dz. U. z 2020 r. poz. 849)

§19.

  1. Szpital udostępnia dokumentację medyczną pacjentowi lub jego przedstawicielowi ustawowemu, bądź osobie upoważnionej przez pacjenta.
  2. Po śmierci pacjenta, prawo wglądu w dokumentację medyczną ma osoba upoważniona przez pacjenta za życia.
  3. Szpital udostępnia dokumentację medyczną również zakładom ubezpieczeń, za zgodą pacjenta oraz innym uprawnionym podmiotom wskazanym w ustawie z dn. 6.11.2008r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta (Dz. U. z 2020 r. poz. 849) bez zgody pacjenta.

§20.

Szpital udostępniana dokumentację medyczną:

  • do wglądu w siedzibie Szpitala;
  • poprzez sporządzenie jej wyciągów, odpisów lub kopii;
  • poprzez wydanie oryginału za pokwitowaniem odbioru i z zastrzeżeniem zwrotu po wykorzystaniu, jeżeli uprawniony organ lub podmiot żąda udostępnienia oryginałów tej dokumentacji.

§21.

Za udostępnienie dokumentacji medycznej poprzez sporządzenie jej wyciągów, odpisów lub kopii Szpital pobiera opłatę w wysokości nie wyższej niż określona w ustawie z dn. 6.11.2008r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta (Dz. U. z 2020 r. poz. 849).

Prawo pacjenta do zgłoszenia sprzeciwu wobec opinii albo orzeczenia lekarza

§22.

  1. Pacjent lub jego przedstawiciel ustawowy mogą wnieść sprzeciw wobec opinii albo orzeczenia lekarza, jeżeli opinia albo orzeczenie ma wpływ na prawa lub obowiązki pacjenta wynikające z przepisów prawa.
  2. Sprzeciw wnosi się do Komisji Lekarskiej działającej przy Rzeczniku Praw Pacjenta, za pośrednictwem Rzecznika Praw Pacjenta, w terminie 30 dni od dnia wydania opinii albo orzeczenia przez lekarza orzekającego o stanie zdrowia pacjenta.
  3. Sprzeciw wymaga uzasadnienia, w tym wskazania przepisu prawa, z którego wynikają prawa lub obowiązki pacjenta, pod rygorem zwrotu sprzeciwu.

Prawo pacjenta do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego

§23.

  1. Pacjent w Szpitalu ma prawo do kontaktu osobistego, telefonicznego lub korespondencyjnego z innymi osobami.
  2. Pacjent ma prawo do odmowy kontaktu z osobami spoza Szpitala.

§24.

  1. Pacjent ma prawo do dodatkowej opieki pielęgnacyjnej.
  2. Przez dodatkową opiekę pielęgnacyjną rozumie się opiekę, która nie polega na udzielaniu świadczeń zdrowotnych, w tym także opiekę sprawowaną nad pacjentką w warunkach ciąży, porodu i połogu.

§25.

  1. Pacjent ponosi koszty realizacji praw do dodatkowej opieki pielęgnacyjnej i do kontaktu telefonicznego lub korespondencyjnego z innymi osobami, jeżeli realizacja tych praw skutkuje kosztami poniesionymi przez Szpital.
  2. Wysokość opłaty rekompensującej koszty ustala Dyrektor Szpitala, uwzględniając rzeczywiste koszty realizacji praw.
  3. Informacja o wysokości opłaty oraz sposobie jej ustalenia jest jawna i udostępnia się ją w Szpitalu.

Prawo pacjenta do opieki duszpasterskiej

§26.

Pacjent Szpitala ma prawo do opieki duszpasterskiej.

§27.

W sytuacji pogorszenia się stanu zdrowia lub zagrożenia życia, Szpital jest obowiązany umożliwić pacjentowi kontakt z duchownym jego wyznania.

Prawo pacjenta do przechowywania rzeczy wartościowych w depozycie

§28.

Pacjent w Szpitalu ma prawo do przechowywania rzeczy wartościowych w depozycie Szpitala. Koszty realizacji tego prawa ponosi Szpital, chyba że przepisy odrębne stanowią inaczej.

Szczególne prawa pacjenta z zaburzeniami psychicznymi, chorego psychicznie lub upośledzonego umysłowo:

§29.

Pacjent z zaburzeniami psychicznymi, chory psychicznie lub upośledzony umysłowo ma prawo do:

  • bezpłatnych świadczeń zdrowotnych udzielanych przez Szpital.
  • bezpłatnych leków i wyrobów medycznych oraz pomieszczenia i wyżywienia, jeżeli przebywa w Klinice Psychiatrii.
  • zapewnienia mu metod postępowania leczniczego właściwych nie tylko z uwagi na cele zdrowotne, ale także ze względu na interesy oraz inne jego dobro osobiste i dążenia do jego poprawy zdrowia w sposób najmniej dla pacjenta uciążliwy.
  • porozumiewania się bez ograniczeń z rodziną i innymi osobami, w przypadku gdy przebywa w Klinice Psychiatrii.
  • wystąpienia o okresowe przebywanie poza Szpitalem bez wypisywania go ze Szpitala.
  • uprzedzenia go o zamiarze zastosowania wobec niego przymusu bezpośredniego; dopuszczenie zastosowania tego środka wobec pacjenta musi wynikać z ustawy.
  • uprzedzenia o zamiarze przeprowadzenia badania psychiatrycznego bez jego zgody oraz podania przyczyn takiej decyzji; badanie takie może być przeprowadzone, jeżeli zachowanie pacjenta wskazuje na to, że z powodu zaburzeń psychicznych może zagrażać bezpośrednio własnemu życiu lub zdrowiu innych osób, bądź nie jest zdolny do zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych.
  • wyrażenia zgody lub odmowy na przyjęcie do Kliniki Psychiatrii, z wyłączeniem sytuacji, gdy przepisy ustawy dopuszczają przyjęcie do szpitala/oddziału psychiatrycznego bez zgody pacjenta.
  • poinformowania i wyjaśnienia mu przez lekarza przyczyny przyjęcia do Kliniki Psychiatrii w sytuacji, gdy nie wyraził na to zgody oraz uzyskania informacji o przysługujących mu w tej sytuacji prawach.
  • cofnięcia uprzednio wyrażonej zgody na przyjęcie do Kliniki Psychiatrii.
  • niezbędnych czynności leczniczych mających na celu usunięcie przyczyny przyjęcia go do Oddziału/Kliniki bez jego zgody i zapoznania go z planowanym postępowaniem leczniczym.
  • wypisania z Kliniki Psychiatrii, jeżeli przebywa w nim bez wyrażenia przez siebie zgody, jeżeli ustały przyczyny jego przyjęcia i pobytu w Klinice Psychiatrii Szpitala bez takiej zgody.
  • pozostania w Szpitalu w sytuacji, jeżeli przebywa w nim bez wyrażenia przez siebie zgody, za swoją później wyrażoną zgodą, jeżeli w ocenie lekarza jego dalszy pobyt w Szpitalu jest celowy.
  • złożenia, w dowolnej formie, wniosku o wypisanie go z Kliniki Psychiatrii.
  • wystąpienia do sądu opiekuńczego o nakazanie wypisania z Kliniki Psychiatrii, po uzyskaniu odmowy wypisania ze szpitala na wniosek.
  • informacji o terminie i sposobie złożenia wniosku do sądu opiekuńczego.
  • złożenia wniosku o ustanowienie kuratora, jeżeli przebywając w Klinice Psychiatrii potrzebuje pomocy do prowadzenia wszystkich swoich spraw albo spraw określonego rodzaju.
  • kontaktu z Rzecznikiem Praw Pacjenta.

Szczególne prawa pacjenta w zakresie pobierania i przeszczepiania komórek, tkanek i narządów

§30.

Pacjent ma prawo do:

  1. Wyrażenia i cofnięcia w każdym czasie sprzeciwu na pobranie po jego śmierci komórek, tkanek i narządów.
  2. Dobrowolnego wyrażenia przed lekarzem zgody na pobranie od niego za życia komórek, tkanek lub narządów w celu ich przeszczepienia określonemu odbiorcy, jeżeli ma pełną zdolność do czynności prawnych.
  3. Ochrony danych osobowych dotyczących dawcy/biorcy przeszczepu i objęcia ich tajemnicą.
  4. Pacjent mający być biorcą ma prawo do umieszczenia go na liście osób oczekujących na przeszczepienie komórek, tkanek i narządów i być wybrany jako biorca zgodnie z kryteriami medycznymi.

Prawo do pochówku dziecka martwo urodzonego

§31.

Rodzice i osoby bliskie uprawnione do pochówku, mają prawo złożenia wniosku o sporządzenie karty zgonu dziecka martwo urodzonego, bez względu na czas trwania ciąży oraz żądania zgłoszenia takiego urodzenia do urzędu stanu cywilnego – w terminie 3 dni od daty martwego urodzenia.

Pozostałe prawa pacjenta

§32.

  1. W razie zawinionego naruszenia praw pacjenta sąd może przyznać poszkodowanemu odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę na podstawie art. 448 Kodeksu cywilnego.
  2. W razie zawinionego naruszenia prawa pacjenta do umierania w spokoju i godności sąd może, na żądanie małżonka, krewnych lub powinowatych do drugiego stopnia w linii prostej lub przedstawiciela ustawowego, zasądzić odpowiednią sumę pieniężną na wskazany przez nich cel społeczny na podstawie art. 448 Kodeksu cywilnego.
  3. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do zawinionego naruszenia prawa pacjenta do:
    1. przechowywania rzeczy wartościowych w depozycie Szpitala;
    1. informacji o rodzaju i zakresie świadczeń zdrowotnych udzielanych przez Szpital;
    1. dostępu do dokumentacji medycznej dotyczącej jego stanu zdrowia.

§33.

Dyrektor Szpitala lub upoważniony przez niego lekarz może ograniczyć korzystanie z praw pacjenta w przypadku wystąpienia zagrożenia epidemicznego lub ze względu na bezpieczeństwo zdrowotne pacjentów, a także ze względu na możliwości organizacyjne Szpitala prawo do kontaktu osobistego, telefonicznego lub korespondencyjnego z innymi osobami.

Rzecznik Praw Pacjenta

§34.

W celu ochrony praw pacjenta ustawą z dn. 6 listopada 2008r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta powołana została instytucja Rzecznika Praw Pacjenta.

§35.

Do zakresu działania Rzecznika należy:

  • prowadzenie postępowań w sprawach praktyk naruszających zbiorowe prawa pacjentów;
  • prowadzenie postępowań w trybie określonym ustawą z dn. 6 listopada 2008r.o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta;
  • w sprawach cywilnych dotyczących naruszenia praw pacjenta Rzecznik może z urzędu lub na wniosek strony żądać wszczęcia postępowania, a także brać udział w toczącym się postępowaniu;
  • opracowywanie i przedkładanie Radzie Ministrów projektów aktów prawnych dotyczących ochrony praw pacjenta;
  • występowanie do właściwych organów z wnioskami o podjęcie inicjatywy ustawodawczej bądź o wydanie lub zmianę aktów prawnych w zakresie ochrony praw pacjenta;
  • opracowywanie i wydawanie publikacji oraz programów edukacyjnych popularyzujących wiedzę o ochronie praw pacjenta;
  • współpraca z organami władzy publicznej w celu zapewnienia pacjentom przestrzegania ich praw, w szczególności z ministrem właściwym do spraw zdrowia;
  • przedstawianie właściwym organom władzy publicznej, organizacjom i instytucjom oraz samorządom zawodów medycznych ocen i wniosków zmierzających do zapewnienia skutecznej ochrony praw pacjenta;
  • współpraca z organizacjami pozarządowymi, społecznymi i zawodowymi, do których celów statutowych należy ochrona praw pacjenta;
  • analiza skarg i wniosków pacjentów w celu określenia zagrożeń i obszarów w systemie ochrony zdrowia wymagających naprawy;
  • wykonywanie innych zadań określonych w przepisach prawa zleconych przez Prezesa Rady Ministrów.

Praktyki naruszające zbiorowe prawa pacjenta

§35.

  1. Przez praktykę naruszającą zbiorowe prawa pacjentów rozumie się:
    1. bezprawne zorganizowanie działania lub zaniechania podmiotów udzielających świadczeń zdrowotnych,
    1. stwierdzone prawomocnym orzeczeniem sądu zorganizowanie wbrew przepisom
      o rozwiązywaniu sporów zbiorowych akcji protestacyjnej lub strajku prze organizatora strajku – mające na celu pozbawienie pacjentów praw lub ograniczenie tych praw, w szczególności podejmowane celem osiągnięcia korzyści majątkowej. Nie jest zbiorowym prawem pacjentów suma praw indywidualnych.
  2. Zakazane jest stosowanie praktyk naruszających zbiorowe prawa pacjentów.
  3. Ochrona zbiorowych praw pacjentów przewidziana w ustawie z dn. 6 listopada 2008 o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta nie wyłącza ochrony wynikającej z innych ustaw, w szczególności z przepisów o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów oraz przepisów o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym.

§36.

Zasady i tryb ustalania odszkodowania i zadośćuczynienia w przypadku zdarzeń medycznych określa art. 67a Ustawy o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta.

§37.

W sprawach nieuregulowanych w niniejszym dokumencie stosuje się przepisy:

  • Konstytucja Rzeczpospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r
  • Ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o zakładach opieki zdrowotnej
  • Ustawy z dnia15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej
  • ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta
  • ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty
  • ustawy z dnia 15 lipca 2011 r. o zawodach pielęgniarki i położnej
  • ustawy z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego
  • ustawy z dnia 1 lipca 2005 r. o pobieraniu, przechowywaniu i przeszczepianiu komórek, tkanek
  • ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi
  • ustawy z dnia 31 stycznia 1959 r. o cmentarzach i chowaniu zmarłych.

Rzeszów, 2023-02-28

Karta Praw Pacjenta – wersja elektroniczna:

Karta-Praw-Pacjenta.pdf
1.98 MB

Informacje o cookies

Strona zawiera pliki “cookies”. Więcej informacji na temat polityki plików „cookies” znajdziesz tutaj.